Mapowanie z łódki i domapowanie obszaru: dwie nowe funkcje
Mapowanie z łódki i dopasowanie nowego obszaru do istniejącej batymetrii ułatwiają zbieranie pomiarów. Możesz wyznaczyć narożniki, płynąc łódką, albo uzupełnić brakujący fragment mapy bez ponownego skanowania całej powierzchni.
Cztery narożniki zapisane z GPS łódki
- Otwórz Mapowanie, wybierz Cztery narożniki, a następnie Łódka.
- Dopłyń do pierwszego narożnika i zapisz punkt z aktualnej pozycji GPS łódki.
- Powtórz zapis dla drugiego, trzeciego i czwartego narożnika.
- Sprawdź obrys oraz planowane pasy. Dopiero Rozpocznij uruchamia misję.
Takie wyznaczanie obszaru przydaje się, gdy łatwiej ocenić jego granice podczas płynięcia niż przesuwać mapę palcem. Aplikacja pokazuje podgląd, zanim łódka dostanie plan mapowania.
Domapowanie brakującego odcinka
Wybierz Dowolny obrys i zaznacz nowy obszar. Jeśli wielokąt nachodzi na miejsce już pokryte batymetrią, aplikacja zapyta, czy chcesz przeskanować całość ponownie, czy dopasować obszar do zapisanej mapy.
Po wybraniu Dopasuj obszar zobaczysz poprawiony plan pasów dla brakującego fragmentu. Sprawdzasz go i dopiero kolejnym Rozpocznij uruchamiasz misję. Automatyczne dopasowanie dotyczy mapowania wielokątem, nie trybu czterech narożników.
Decyzja zostaje po Twojej stronie
Możesz świadomie powtórzyć pomiar albo wykorzystać wcześniejszą mapę do ograniczenia nowego obszaru. W obu przypadkach zapisane echogramy pozostają materiałem do późniejszej analizy. Film pokazuje obie funkcje w aplikacji.
Mapowanie z łódki: najpierw granice, potem misja
Zapis narożników podczas płynięcia ułatwia wyznaczenie obszaru widocznego z brzegu. Możesz doprowadzić łódkę do miejsca, które rozpoznajesz na wodzie, i zapamiętać jego pozycję. W ten sposób budujesz plan na podstawie kolejnych punktów GPS. Samo dodanie punktu nie uruchamia automatycznego przejazdu. Przed rozpoczęciem nadal masz możliwość obejrzenia całego obrysu i ułożonych wewnątrz niego pasów.
Mapowanie z łódki warto zacząć od zastanowienia się, jaką część zbiornika chcesz poznać. Jeśli interesuje Cię przejście z blatu na głębszą wodę, obejmij planem oba fragmenty i ich połączenie. Zbyt mały wycinek może pokazać samą różnicę głębokości bez otoczenia. Z kolei większy obszar oznacza dłuższy przejazd, więc dobrze dobrać go do konkretnego celu wyprawy.
Cztery narożniki i dowolny obrys to osobne sposoby
Tryb czterech narożników odpowiada prostemu planowi wyznaczonemu przez zapisane pozycje. Użytkownik dopływa do kolejnych miejsc i tworzy granice obszaru. Dowolny obrys pozwala zaznaczyć wielokąt na mapie i lepiej dopasować go do kształtu brakującego fragmentu. Wybór zależy od tego, czy wygodniej wyznaczyć teren podczas płynięcia, czy narysować go na ekranie.
Automatyczne ograniczanie nakładania się obszarów jest przypisane do wielokąta. Mapowanie z łódki z użyciem czterech narożników zachowuje swój dotychczasowy sposób planowania. To ważne przy oglądaniu filmu: pokazujemy dwie funkcje, które można wykorzystać w różnych sytuacjach. Nie trzeba szukać przycisku dopasowania w trybie, dla którego nie jest on przewidziany.
Domapowanie obszaru obok wcześniejszych pomiarów
Załóżmy, że masz już mapę części łowiska, ale brakuje przejazdów przy jego bocznej granicy. Zaznaczasz nowy wielokąt, którego część zachodzi na zapisany teren. Program rozpoznaje wspólny fragment i przedstawia wybór. Możesz zachować powtórny pomiar albo zaakceptować korektę, która uwzględni dostępne pokrycie. Dzięki temu sam decydujesz, czy nakładanie jest zamierzone.
Powtórzenie skanu może mieć sens, gdy chcesz porównać odczyty lub ponownie sprawdzić konkretną miejscówkę. Dopasowanie przydaje się wtedy, gdy zależy Ci na uzupełnieniu brakującego terenu. W obu przypadkach przed wysłaniem misji oglądasz plan. Zwróć uwagę na jego granice i przebieg pasów, szczególnie przy nieregularnym kształcie nowo zaznaczonego obszaru.
Jak sprawdzić wynik po zakończeniu przejazdu
Mapowanie z łódki kończy się zebraniem materiału, do którego możesz wrócić w zapisanych skanach. Obejrzyj nowy fragment razem z wcześniejszą mapą. Sprawdź, czy objąłeś interesujący spadek i czy pozostały miejsca wymagające kolejnego pomiaru. Analizę ułatwia czytelna nazwa nagrania oraz informacja o dacie, zwłaszcza jeśli wracasz nad ten sam zbiornik po dłuższej przerwie.
Nie musisz od razu planować pomiaru całego jeziora. Możesz poznawać je etapami, uzupełniając kolejne części zgodnie z potrzebami. Mapowanie z łódki pomaga wyznaczyć początkowy teren, a dopasowanie wielokąta porządkuje późniejsze rozszerzanie pokrycia. Zapisane echogramy pozwalają przy tym wrócić do samych odczytów i sprawdzić szczegół, który na ogólnej mapie wymaga dokładniejszego obejrzenia.

Karpik Kroczek, asystent Extreme One