Omijanie wirtualnych żyłek podczas powrotu do HOME

Omijanie wirtualnych żyłek w Extreme One pomaga zaplanować powrót łódki po zrzucie zestawu. System korzysta z oznaczeń zapisanych w aplikacji i pokazuje punkty pośrednie prowadzące do HOME. Funkcja jest dostępna na Skydroidzie i AX12.

Jak wygląda trasa omijania

W przykładzie z filmu łódka odpływa najpierw 5 metrów dalej, w przedłużeniu wirtualnej żyłki. Przy skrajnych zestawach pojawia się również odsunięcie w bok. Pomarańczowe kropki na mapie pokazują plan powrotu po zewnętrznej stronie zapisanych zestawów.

Profile kilku wędkarzy w jednej aplikacji

Możesz zapisać osobne profile wędkarzy wraz z ich stanowiskami i wirtualnymi żyłkami. W prezentacji są trzy zestawy jednego wędkarza i trzy kolegi, oznaczone różnymi kolorami. Plan powrotu uwzględnia zapisane oznaczenia obu profili.

Włączenie omijania przed wywózką

1. Wybierz zestaw na mapie i funkcję Płyń do celu.
2. Włącz autopowrót oraz omijanie żyłek.
3. Sprawdź podgląd punktów pośrednich i zatwierdź trasę.

Omijanie dotyczy powrotu po zrzucie. Jest niezależne od Strefy łowienia. Film pokazuje obsługę aplikacji oraz symulację przejazdu po wyznaczonym planie. Podstawą działania są wirtualne żyłki zapisane przez użytkowników.

Omijanie wirtualnych żyłek: skąd system zna ich położenie

Punktem wyjścia są stanowiska i zestawy zapisane w aplikacji. Wirtualna żyłka przedstawia powiązanie stanowiska z miejscem zestawu na mapie. Dlatego przed planowaniem powrotu warto sprawdzić, czy oznaczenia odpowiadają temu, co rzeczywiście rozłożyliście nad wodą. Jeśli zmieniłeś miejsce zestawu, jego poprzedni zapis nie opisuje automatycznie nowego położenia.

Omijanie wirtualnych żyłek wykorzystuje te zapisane informacje do przygotowania punktów pośrednich. Nie wymaga zakładania wspólnej Strefy łowienia ani przesyłania kodu kolegi do drugiej aplikacji. W pokazanym zastosowaniu profile wędkarzy znajdują się na jednym urządzeniu. Dzięki temu system może uwzględnić ich oznaczenia podczas planowania jednej trasy powrotnej łódki.

Dlaczego powrót prowadzi dalej niż sam punkt zestawu

Gdy łódka zrzuci zestaw, najkrótsza linia do brzegu nie zawsze jest odpowiednim przebiegiem powrotu względem rozstawionych żyłek. Dlatego na filmie widać odsunięcie dalej w kierunku przedłużenia oznaczonej żyłki. Przy skrajnym zestawie dodatkowy punkt z boku pomaga przeprowadzić trasę wokół zewnętrznej części zaznaczonego układu.

Odległość 5 metrów jest wartością używaną w pokazanym przykładzie. Ważny jest również kształt całej trasy i położenie HOME względem stanowiska. Sprawdź, jak kolejne punkty łączą się ze sobą, zamiast oceniać tylko pierwszy odcinek po zrzucie. Pomarańczowe oznaczenia pozwalają obejrzeć plan przed zatwierdzeniem i zrozumieć, którędy łódka ma wracać.

Omijanie wirtualnych żyłek a profile kolegów

Osobne profile pomagają utrzymać porządek, gdy z jednego zestawu elektroniki korzysta kilka osób. Każdy wędkarz może mieć swoje oznaczenia, a kolory ułatwiają rozpoznanie ich na wspólnej mapie. Warto przed wywózką omówić zapisane położenia, szczególnie jeśli ktoś właśnie przeniósł zestaw albo zmienił stanowisko. Plan powinien opierać się na aktualnych oznaczeniach.

Omijanie wirtualnych żyłek pokazane w prezentacji uwzględnia trzy zestawy jednego wędkarza i trzy drugiego. Taki układ wyjaśnia działanie funkcji bez konieczności tworzenia dodatkowych granic łowiska. Oglądając film, zwróć uwagę na punkty pośrednie położone poza końcami żyłek oraz na kolejność ich przechodzenia podczas powrotu do zapisanego HOME.

Co sprawdzić w podglądzie przed uruchomieniem

Najpierw upewnij się, że wybrałeś właściwy cel i że autopowrót jest włączony. Następnie obejrzyj drogę po zrzucie: pierwszy odcinek, przejście obok skrajnych zestawów i końcowe dojście do HOME. To czytelny moment na ocenę planu, zanim łódka rozpocznie misję. Samo włączenie opcji nie powinno zastępować spojrzenia na mapę i aktualny układ stanowisk.

Na filmie oglądasz obsługę aplikacji oraz symulację przejazdu. Omijanie wirtualnych żyłek dotyczy zaplanowanego powrotu po zrzucie zestawu. Nie zmienia tej prezentacji w pokaz samodzielnego rozpoznawania fizycznych żyłek przez sonar. Podstawą funkcji są oznaczenia, które użytkownicy wprowadzili do systemu, oraz punkty pośrednie przygotowane na ich podstawie.

Po zakończeniu wywózki możesz wrócić do mapy i sprawdzić zapisany układ. Jeżeli planujesz kolejną zmianę położenia zestawu, najpierw uporządkuj jego oznaczenie. Takie podejście pomaga zachować zgodność pomiędzy mapą a stanowiskiem i ułatwia wspólne korzystanie z jednej aplikacji przez kilku wędkarzy podczas całej zasiadki.

Obserwuj nas: Facebook | Instagram | YouTube | TikTok